Πάντα υπάρχουν λόγοι για τους οποίους θα μπορούσαμε να νιώσουμε ευγνωμοσύνη και είναι στο χέρι μας αν θα επιλέξουμε να βιώσουμε αυτό το θετικό συναίσθημα.
Είναι σπουδαίο να νιώθουμε ευγνωμοσύνη, να εκτιμάμε όλα τα καλά που βρίσκονται γύρω μας και να μην τα θεωρούμε δεδομένα. Οι άνθρωποι που αισθάνονται πραγματικά ευγνωμοσύνη δεν είναι οι ευνοημένοι, οι τυχεροί, αυτοί που «η ζωή τους τα έφερε όλα δεξιά». Είναι αυτοί που επέλεξαν να δουν τα θετικά που τους συνέβησαν, όσα κι αν είναι αυτά, λίγα ή πολλά. Εκείνοι που εκτίμησαν το ότι η ζωή τους αξίωσε να φτάσουν ως εδώ με όσα πέτυχαν, όσα βίωσαν, όσα δημιούργησαν. Με λίγα λόγια η ευγνωμοσύνη είναι φιλοσοφία ζωής.
Κοιτάμε μέσα μας
Το πρώτο βήμα για να εισάγουμε την ευγνωμοσύνη στη ζωή μας είναι να κοιτάξουμε μέσα μας. Να αντιληφθούμε ότι όλοι μας έχουμε θετικά και αρνητικά στοιχεία και να επικεντρωθούμε στα καλά, σε όσα βλέπουμε για παράδειγμα στον εαυτό μας και μας αρέσουν. Χρειάζεται να δείχνουμε έμπρακτα την ευγνωμοσύνη μας προς τον ίδιο μας τον εαυτό, να αναγνωρίσουμε τον κόπο που καταβάλλουμε, τις δυνάμεις μας, την επιμονή και τις αντοχές μας, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ας τονώσουμε την αυτοεκτίμησή μας και ας είμαστε ευγνώμονες για όσα καταφέρνουμε, ακόμα και αν δεν είναι όσα θα θέλαμε.
Παρατηρούμε γύρω μας
Αφορμές για να νιώσουμε ευγνωμοσύνη υπάρχουν παντού. Από τη ζεστασιά του ήλιου και το άρωμα των λουλουδιών, μέχρι την οικογένεια του φτιάξαμε, τους φίλους που επιλέξαμε, το σπίτι όπου μπορούμε να ζούμε. Το ζήτημα είναι να βλέπουμε όλα τα όμορφα που βρήκαμε στον δρόμο μας ή που καταφέραμε να δημιουργήσουμε μόνοι μας και να μην τα θεωρούμε ούτε στιγμή δεδομένα. Ας είμαστε ευγνώμονες που ζούμε, που ξυπνάμε κάθε πρωί, που έχουμε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό την υγεία μας, ανθρώπους γύρω μας, επαρκή υλικά αγαθά και πάνω από όλα τη συναισθηματική νοημοσύνη να αναγνωρίζουμε την πραγματική αξία της ζωής.
Θυμόμαστε
Ανακαλούμε στη μνήμη μας στιγμές ή περιστατικά που μας έκαναν να νιώσουμε πραγματική ευγνωμοσύνη, όπως για παράδειγμα η γέννηση του παιδιού ή του εγγονιού μας. Προσπαθούμε να φέρουμε στο νου μας όλα όσα αισθανθήκαμε εκείνη τη στιγμή, με στόχο να βιώσουμε κατά κάποιον τρόπο και πάλι εκείνα που ζήσαμε. Το σώμα μας έχει ανάγκη να θυμηθεί πώς είναι να νιώθεις το συγκεκριμένο συναίσθημα και έτσι θα του είναι ευκολότερο να το ξαναζήσει στο μέλλον.
Δίνουμε και παίρνουμε αγάπη
Το να προσφέρουμε στους γύρω μας, αλλά και να δεχόμαστε τη δική τους βοήθεια και αγάπη είναι ο ιδανικός τρόπος να αποκτήσει νόημα η ζωή μας και επομένως να νιώσουμε πραγματική ευγνωμοσύνη γι’ αυτό που ζούμε.
Λέμε ευχαριστώ
Συχνά, ξεχνάμε την συμβολή των άλλων ανθρώπων στην επίτευξη των στόχων μας και στην κατάκτηση σημαντικών στιγμών. Ας προσφέρουμε λοιπόν απλόχερα -λεκτικά και εξωλεκτικά (με μια αγκαλιά, ένα φιλί, κλπ.)- ένα πραγματικό «ευχαριστώ» στους συνοδοιπόρους μας στη ζωή.
Μοιραζόμαστε τη χαρά μας
Η χαρά μας χάνει μεγάλο μέρος της αξίας της εάν δεν μοιραζόμαστε τις ευχάριστες στιγμές μας με τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας. Όταν τολμάμε να ονειρευτούμε, να προσπαθήσουμε και να υλοποιήσουμε τα σχέδιά μας, χρειάζεται να δείξουμε ευγνωμοσύνη προς τον εαυτό μας και τους άλλους και να μοιραστούμε την χαρά και την «σοφία» που αποκτήσαμε μαζί τους.
Επιστημονική επιμέλεια: Δρ. Ναταλία Κουτρούλη, MSc, Ψυχολόγος υγείας, με εκπαίδευση στη γνωσιακή ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, Διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής
