Grandmama

Μοιραζόμαστε τις προσωπικές μας ιστορίες και εμπειρίες.

Η μητέρα μου, στα τελευταία της ήταν πιο ευτυχισμένη από ποτέ

Το Κατινάκι ήταν μια χαρά μέχρι που παρουσίασε λίγο πυρετό. Εντάξει, –δεν πετούσε κιόλας, όμως περπατούσε (σκυφτά με μπαστούνι) και πότε-πότε τα έχανε, αλλά μπορούσες να κουβεντιάσεις πολλά. Στεκόταν στα πόδια της, ζούσε μόνη, έτρωγε, πήγαινε τουαλέτα κι εγώ έπρεπε απλά να περνάω από το σπίτι της να της δίνω τα χάπια της.

περισσότερα

Φροντίσαμε τη γιαγιά που μας μεγάλωσε

Από όταν ήμουν μικρή θυμάμαι τη μητέρα μου να λέει σε εμένα και τις αδερφές μου: «Ξέρω ότι αγαπάτε πολύ τη γιαγιά και της έχετε αδυναμία, αλλά να θυμάστε ότι η γιαγιά είναι μεγάλη και αν και είναι υγιής, δεν θα είναι μαζί μας για πάντα.»

περισσότερα

Ο βράχος πατέρας μου

Έχασα τη μητέρα μου το 2000 εντελώς ξαφνικά από ανακοπή την ώρα που κολυμπούσε, μια εβδομάδα πριν από την 50ή επέτειο γάμου της, την οποία ετοίμαζε με μεγάλη προσοχή και στην οποία ήμασταν όλοι καλεσμένοι.

περισσότερα

Επίσκεψη καλής θέλησης

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες του παρελθόντος στάθηκα πολλή ώρα σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Πάνω σε μια ξύλινη καρέκλα κάθεται ένα κοριτσάκι. Είμαι εγώ σε ηλικία επτά ετών, έχοντας στην αγκαλιά μου ένα σκυλάκι.

περισσότερα

Δεν χρειάστηκε να φροντίσω τη μητέρα μου κι έχω ενοχές

Μερικές φορές οι γονείς μας είναι πολύ περήφανοι και ανεξάρτητοι για να μας ζητήσουν τη βοήθειά μας κι εμείς ξεχνάμε ότι έχουν μεγαλώσει και ίσως πρέπει να τους την επιβάλουμε. Μην κάνετε το ίδιο λάθος με εμένα.

περισσότερα