Grandmama

Μήπως χρησιμοποιούμε την ηλικία μας ως δικαιολογία;

από την Άννα Δάλλα

grandmama team



Στη διάρκεια της ζωής μας «χρησιμοποιούμε» κατά καιρούς διάφορες δικαιολογίες, οι οποίες τελικά μας κρατάνε μακριά από το να καταφέρουμε να κάνουμε όλα όσα θέλουμε. Κάπως έτσι, όταν φτάνουμε ή περνάμε μία συγκεκριμένη ηλικία αρχίζουμε και τη χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία και πιθανώς λέμε: «Είμαι πολύ μεγάλος για να μπορέσω να κάνω κάποια αλλαγή, για να μάθω ή να δημιουργήσω κάτι καινούριο.»

Είναι άλλωστε κάτι που έχουμε δει να το κάνουν πολλοί γύρω μας: Να μειώνουν την ταχύτητά τους, τις ενασχολήσεις τους και τις επιδιώξεις τους επειδή μεγάλωσαν και να οδεύουν ουσιαστικά προς την «έξοδο». Αν κάτι τους στενοχωρεί ή τους λείπει ή νοιώθουν ότι δεν κατάφεραν, προσπαθούν να το ξεχάσουν και να «ηρεμήσουν» σκεπτόμενοι ότι κάποια πράγματα δεν ήταν γραφτό να συμβούν στη ζωή τους. Πιθανότατα η δικαιολογία αυτή της προχωρημένης ηλικίας κρύβει μία αμφιβολία σχετικά με το αν θα τα καταφέρουμε και σχετίζεται με έναν μεγάλο φόβο ότι οι άλλοι θα μας κοροϊδέψουν, θα μας αμφισβητήσουν και θα μας απορρίψουν όταν αποτύχουμε. Δεν θα πρέπει να είναι όμως έτσι τα πράγματα. Η γνώμη των άλλων, ο φόβος, οι αμφιβολίες δεν θα πρέπει να μας κάνουν να βάζουμε στην άκρη τα όνειρά μας. Πάντα υπάρχει χρόνος και ευκαιρίες όταν έχουμε επιθυμία για να γνωρίσουμε, να δημιουργήσουμε ή να αλλάξουμε κάτι. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι όταν είμαστε κάπως μεγαλύτεροι, η εμπειρία μας και η γνώση μας μπορεί να αποδειχτούν βοηθητικές ως προς το να μας βοηθήσουν να πετύχουμε τον στόχο που έχουμε θέσει.

Γιατί χρησιμοποιούμε τη δικαιολογία της ηλικίας;

Βολευόμαστε

Μερικές φορές λέμε: «είμαι πολύ μεγάλος» και πίσω από αυτό κρύβεται το «είμαι πολύ βολεμένος». Συχνά βολευόμαστε στο να μην αλλάζουμε τίποτε και να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια. Αν συνηθίσουμε να λέμε -στον εαυτό μας πρώτα- είμαι πολύ μεγάλος για αλλαγές δεν χρειάζεται να ξεβολευτούμε. Αυτό που γνωρίζουμε, ακόμα κι αν δεν μας γεμίζει, μας κάνει και νοιώθουμε σίγουροι και ασφαλείς κατά κάποιο τρόπο. Αλλά μας κάνει να έχουμε συνεχώς και την απορία: «Τι θα γινόταν αν;» Όταν όμως επιθυμούμε να κάνουμε αλλαγές θα πρέπει να ξεβολευτούμε. Δεν γίνεται διαφορετικά. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να κάνουμε το βήμα, να προσπαθήσουμε, κι αν χρειαστεί να ξαναπροσπαθήσουμε.

Έχουμε έλλειψη γνώσεων

Μερικές φορές όταν λέμε «είμαι πολύ μεγάλος» εννοούμε «δεν ξέρω» και μάλιστα συχνά δεν συνειδητοποιούμε τι είναι αυτό που θεωρούμε τελικά ότι δεν γνωρίζουμε. Όταν λέμε «δεν ξέρω» είναι σαν να αγνοούμε και να παραβλέπουμε όλη την πείρα και τη γνώση που έχουμε αποκτήσει όλα τα χρόνια που έχουμε δουλέψει. Όπως γίνεται προφανές το «δεν ξέρω» ακολουθείται και από διάφορες δικαιολογίες, που οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο και συχνά μας καθιστούν πράγματι αδαείς. Πώς θα μας φαινόταν να πούμε; «Δεν ξέρω, αλλά θα μάθω»;

Αναβάλουμε

Μερικές φορές το «είμαι πολύ μεγάλος» είναι μία δικαιολογία για να αναβάλουμε όσα φοβόμαστε, βαριόμαστε ή μας φαίνονται πολλά και δύσκολα ώστε να τα φέρουμε σε πέρας. Όταν αναβάλουμε νοιώθουμε πιθανώς μία πρόσκαιρη ανακούφιση, στη συνέχεια όμως ξοδεύουμε ενέργεια στο να αυτομαστιγωνόμαστε και να σκεφτόμαστε πότε θα κάνουμε αυτό που αναβάλαμε. Η αναβλητικότητα μας κάνει να χάνουμε ευκαιρίες που πιθανώς προκύπτουν στη ζωή μας αλλά επίσης, όσο περνάει ο καιρός, μας κάνει να χάνουμε την αυτοπεποίθησή μας. Στο τέλος, είναι πιθανό να πειστούμε ότι είμαστε πράγματι πολύ μεγάλοι ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε σε πέρας αυτό που είχαμε σκοπό να κάνουμε.

Να τι μας συμβαίνει τελικά

Κατά κάποιο τρόπο προκαλούμε μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία, κάνοντας τον εγκέφαλό μας να θεωρήσει ότι είμαστε πράγματι τόσο μεγάλοι όσο επιμένουμε να θεωρούμε ώστε να μην κάνουμε αυτό που μας φοβίζει, μας φαίνεται δύσκολο ή και απαιτητικό… Μήπως όμως έχει φτάσει η ώρα να πούμε: «είμαι στην κατάλληλη ηλικία για να πετύχω αυτό που θέλω.»;