Grandmama

Η σημασία του να θέτουμε στόχους

από τη Μυρτώ Αντωνοπούλου

grandmama team



Ως ενήλικες, τόσο στην περίοδο της νεότητάς μας, όσο και κατά τη διάρκεια της ωριμότητας, συνηθίζουμε να θέτουμε στόχους. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία φαίνεται να ατονεί στην Τρίτη Ηλικία, αν και η στοχοθεσία είναι εξαιρετικά ωφέλιμη και για τους ηλικιωμένους. Οι φροντιστές των ηλικιωμένων –είτε πρόκειται για τους συγγενείς τους είτε για επαγγελματίες γηροκόμους– είναι σημαντικό να είναι υποστηρικτικοί και να μπορούν να διευκολύνουν τη διαδικασία αν χρειαστεί, προκειμένου ο ηλικιωμένος να πετύχει τον στόχο του. Το να καταφέρει ένας άνθρωπος στην Τρίτη Ηλικία να ολοκληρώσει με επιτυχία κάτι έστω και φαινομενικά απλό (τουλάχιστον για μας), μπορεί να του… φτιάξει τη μέρα και να δώσει νόημα στη ζωή του. Αξίζει, λοιπόν, την ενθάρρυνσή μας!

Τους παροτρύνουμε να θέτουν μικρούς, ρεαλιστικούς στόχους

Η αίσθηση ενός σκοπού δίνει κίνητρο για ζωή και προκαλεί αίσθημα υπερηφάνιας όταν ολοκληρωθεί. Οι στόχοι –ανάλογα με την κατάσταση υγείας των ηλικιωμένων- μπορεί να μικροί και καθημερινοί (όπως π.χ. το να μπορέσουν να κάνουν 10 ασκήσεις για τα πόδια ή να περπατάνε 15΄ τη μέρα) ή ακόμα και εξαιρετικά απλοί (όπως το να πιουν ένα ποτήρι χυμό).

Τους παροτρύνουμε να αυτοπροσδιοριστούν

Όλοι οι ηλικιωμένοι έχουν ιστορίες από το παρελθόν τους, τις οποίες θέλουν διακαώς να μοιραστούν. Άλλωστε, υπήρξαν κι αυτοί κάποτε νέοι με όνειρα, πάθη, φιλοδοξίες. Και μπορεί η ίδια ιστορία όταν την ακούμε ξανά και ξανά να είναι κουραστική για μας, ωστόσο αν αντιληφθούμε το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη τους να μιλήσουν για περιόδους της ζωής τους που ήταν νέοι, γεροί, γεμάτοι όρεξη για ζωή, ίσως κάνουμε υπομονή και ακούσουμε με ενδιαφέρον μια ακόμα φορά την ιστορία τους. Αν ζούμε μαζί τους (είτε είμαστε συγγενείς, είτε φροντιστές-γηροκόμοι) μπορούμε με αφορμή διάφορα αντικείμενα (π.χ. ένα βραβείο κορνιζαρισμένο στον τοίχο, μια παλιά φωτογραφία, μια ταινία) να ανοίξουμε συζήτηση για περιόδους του παρελθόντος τους, τις οποίες απολαμβάνουν να θυμούνται. Στην περίπτωση που μένουμε αλλού ή οι ηλικιωμένοι βρίσκονται σε κάποια κλινική ή οίκο ευγηρίας, μπορούμε κάθε φορά που τους επισκεπτόμαστε να τους φέρνουμε κάποια αντικείμενα από το παρελθόν τους και να είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε τις περιγραφές τους και να εμβαθύνουμε σε αυτές με ερωτήσεις. Θα ήταν επίσης πολύ σπουδαίο να δίναμε το κίνητρο στους ηλικιωμένους που είναι σε θέση να γράφουν, να καταγράψουν ιστορίες από τη ζωή τους. Όλες αυτές οι αναμνήσεις του παρελθόντος δημιουργούν ένα αίσθημα ευτυχίας στους ηλικιωμένους και τους κρατούν κοινωνικά ενεργούς, ενώ παράλληλα αυξάνουν την αυτοπεποίθηση και κρατούν το μυαλό σε εγρήγορση. Το πλατύ χαμόγελό τους όταν τις φέρνουν στο μυαλό τους τα λέει όλα!

Τους παροτρύνουμε να αξιοποιήσουν την τεχνολογία

Πολλοί άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για την τεχνολογία. Βρίσκοντας λίγο χρόνο να τους εξηγήσουμε κάποια βασικά πράγματα σχετκά με το διαδίκτυο και την ασφαλή πλοήγησή τους σε αυτό, τους δίνουμε απεριόριστες οπτικές στην καθημερινότητά τους. Κάποιοι θέλουν να κοινωνικοποιηθούν μέσω των κοινωνικών δικτύων (η επαφή μέσω ίντερνετ δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση τη σωματική επαφή, ωστόσο ειδικά σε περιπτώσεις που αυτό είναι δύσκολο ή ανέφικτο, η τεχνολογία είναι πολύ βοηθητική), ορισμένοι είναι ενθουσιασμένοι που μπορούν να επικοινωνούν με συγγενείς και φίλους σε άλλα μέρη της χώρας ή και του κόσμου μέσω συγκεκριμένων εφαρμογών, άλλοι βρίσκουν έναν εύκολο τρόπο να κάνουν αγορές μέσω διαδικτύου. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, η τεχνολογία –όταν χρησιμοποιείται με ασφάλεια- μπορεί να οφελήσει τους ηλικιωμένους.

Τους παροτρύνουμε να αισθανθούν χρήσιμοι

Οι ηλικιωμένοι –ακόμα και όσοι δεν έχουν ανεξαρτησία π.χ. κίνησης- θέλουν να αισθάνονται ότι προσφέρουν και ότι είναι χρήσιμοι στους γύρω τους, π.χ. στα παιδιά τους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να εναθρρύνουμε αυτό το συναίσθημα. Μπορεί για παράδειγμα να μην είναι σε θέση η ηλικιωμένη μητέρα μας να μας φτιάξει τα αγαπημένα μας γιουβαρλάκια για τα οποία ήταν πάντα περήφανη, είναι όμως ακόμα σε θέση να μας δώσει συμβουλές. Γιατί να μην της ζητήσουμε τη συνταγή για να τα φτιάξουμε εμείς; Γιατί να μην την συμβουλευτούμε για μια απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε και γνωρίζουμε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει;

Τους παροτρύνουμε να είναι προσαρμοστικοί

Ένας ηλικιωμένος είναι πιθανό να βιώνει γνωστικούς ή φυσικούς περιορισμούς, οι οποίοι επηρεάζουν άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο την ποιότητα της ζωής του. Είναι πολύ σπουδαίο, λοιπόν, να μπορέσουμε να ενθαρρύνουμε ανθρώπους της Τρίτης Ηλικίας να είναι προσαρμοστικοί σε νέες καταστάσεις. Μερικές ιδέες είναι οι εξής:

*Τους βοηθάμε να «σπάνε» μια εργασία σε επιμέρους, έτσι ώστε να είναι ευκολότερο να τις φέρουν εις πέρας.

*Τους καθοδηγούμε προκειμένου να θέτουν πιο ρεαλιστικούς στόχους.

*Τους βοηθάμε να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι να πετύχουν τους στόχους τους.

*Τους αφήνουμε να φέρουν μόνοι τους εις πέρας μια δουλειά, επεμβαίνοντας μόνο αν και όταν χρειαστεί να απλοποιήσουμε κάποιον στόχο.