Grandmama

Βρείτε αξιόπιστο φροντιστή
με συστάσεις

πατήστε εδώ

Οστεοπόρωση: Πώς διαγιγνώσκεται και πώς αντιμετωπίζεται

από την Άννα Δάλλα

grandmama team



Η εξέταση οστικής πυκνότητας χρειάζεται να μπει στο τσεκ απ της κάθε γυναίκας μετά τα 50 ή την αρχή της εμμηνόπαυσης (αν συμβεί νωρίτερα) αλλά και κάθε άνδρα (μετά τα 70) γιατί -παρά τη γενικευμένη εντύπωση- και οι άνδρες, καθώς μεγαλώνουν μπορεί να κινδυνέψουν από οστεοπόρωση. Η οστεοπόρωση είναι μία ασθένεια, που χρειάζεται παρακολούθηση και θεραπεία σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού γιατί μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο σοβαρό οστεοπορωτικό κάταγμα, που αν συμβεί θα επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα της ζωής του ανθρώπου που το υπέστη.

Μέτρηση οστικής πυκνότητας

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Για να διερευνήσουμε την κατάσταση των οστών μας και να ξέρουμε αν κινδυνεύουμε ή / και αν υποφέρουμε από οστεοπόρωση θα πρέπει να κάνουμε μία εξέταση οστικής πυκνότητας, που πρέπει να την κάνουν για πρώτη φορά όλες οι γυναίκες ανάμεσα στα 50 και στα 65 και οι άνδρες πάνω από τα 70, εκτός αν υπάρχουν ενδείξεις νωρίτερα. Πρόκειται για μία πολύ απλή εξέταση, που μοιάζει λίγο με τη διαδικασία της ακτινογραφίας, και στη διάρκειά της μετριέται η οστική πυκνότητα, συνήθως σε δύο σημεία του σκελετού, στο ισχίο και στη σπονδυλική στήλη. Το αποτέλεσμα αυτής της εξέτασης ονομάζεται T-score και είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα της σύγκρισης της οστικής μας πυκνότητας με εκείνης ενός υγιούς 30χρονου (στα 30 θεωρείται ότι τα οστά βρίσκονται στην «καλύτερή τους στιγμή»).

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα του T-score

Αν το T-score είναι -1 ή υψηλότερο αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα οστεοπόρωσης. Αν είναι από -1 μέχρι -2,5 τότε υπάρχει οστεοπενία. Όταν είναι χαμηλότερο από -2,5 σημαίνει ότι έχουμε οστεοπόρωση. Και τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι αυξάνεται ο κίνδυνός μας να πάθουμε ένα οστεοπορωτικό κάταγμα του ισχίου. Σύμφωνα με έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση Journal of American Medical Association όταν το T-score είναι -1 τότε ο κίνδυνος για κάταγμα είναι στο 16%, όταν το T-score είναι -2 ο κίνδυνος ανεβαίνει στο 27% κι όταν το T-score πέφτει στο -2,5 τότε ο κίνδυνος για κάταγμα ανεβαίνει στο 33%. Εκτός από το T-score είναι πιθανό μετά τη μέτρηση της οστικής μας πυκνότητας να μας δώσουν και το Z-score, που συγκρίνει την οστική μας πυκνότητα με τον μέσο όρο εκείνης ενός ανθρώπου της ίδιας ηλικίας, φύλου και σωματότυπου με τον δικό μας. Πολύ σημαντική είναι και η επανάληψη της εξέτασης της οστικής πυκνότητας κάθε ένα ή δύο χρόνια, ανάλογα με τις οδηγίες του γιατρού, για ανθρώπους που παίρνουν φαρμακευτική αγωγή για οστεοπόρωση, έχουν οστεοπενία ή προδιαθεσικούς παράγοντες για οστεοπόρωση, ώστε να γίνεται εκτίμηση της πιθανής αλλαγής του T-score από τη μία εξέταση στην άλλη.

Πότε χρειάζονται φάρμακα

Το αν ο ασθενής χρειάζεται να πάρει - εκτός από ασβέστιο και βιταμίνη D (που παίρνουν όλοι όσοι έχουν οστεοπενία) - θεραπεία είναι κάτι που θα κρίνει ο γιατρός συνεκτιμώντας τους υπόλοιπους παράγοντες κινδύνου αλλά και το βαθμό της οστεοπενίας. Η γενική αρχή είναι ότι αν κανείς, εκτός από την οστεοπενία, έχει και κάποιον άλλο παράγοντα κινδύνου (π.χ. παίρνει κορτιζόνη, είχε οστεοπόρωση ή έπαθε οστεοπορωτικό κάταγμα ο πατέρας ή η μητέρα του, παίρνει φάρμακα για το θυρεοειδή, είναι πολύ λεπτόσωμος, καπνίζει κλπ.) πρέπει να πάρει και ειδική θεραπεία για την οστεοπόρωση. Από το - 2,50 και μετά ο ασθενής έχει οστεοπόρωση και χρειάζεται να πάρει ασβέστιο, βιταμίνη D και ειδική θεραπεία.

Η οστεοπόρωση δεν πρέπει να μένει χωρίς παρακολούθηση και θεραπεία

Ένα μεγάλο πρόβλημα σε σχέση με την οστεοπόρωση είναι ότι αρκετοί άνθρωποι, αφού διαγνωστούν με την ασθένεια ή όταν μάθουν ότι βρίσκονται στον προθάλαμό της (την οστεοπενία), την αγνοούν, δεν κάνουν τακτικά εξετάσεις και δεν βρίσκονται σε επαφή με τον γιατρό τους ώστε να παίρνουν την κατάλληλη αγωγή, ανάλογα με τη βαρύτητα της κατάστασής τους. Αυτό όμως είναι ένα μεγάλο λάθος καθώς –όπως τονίζουν οι ειδικοί- η οστεοπόρωση είναι μία χρόνια νόσος, που επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ασθενών και είναι η κύρια αιτία για τα οστεοπορωτικά κατάγματα.

Επιστημονική επιμέλεια: Λάμπρος Παπούλιας, ιατρός φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης www.lpapoulias.gr