Grandmama

Γιατί έχω τρέμουλο στα χέρια;

από τη Μυρτώ Αντωνοπούλου

grandmama team



Το τρέμουλο στα χέρια (τρόμος σύμφωνα με τον ιατρικό όρο) δεν είναι επικίνδυνη κατάσταση, ωστόσο μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητικό. Ο μεγαλύτερος φόβος για τους πάσχοντες είναι μήπως το τρέμουλο υποκρύπτει τη νόσο Πάρκινσον, αλλά η συχνότερη αιτία για το τρέμουλο στα χέρια είναι ο ιδιοπαθής τρόμος. Η νευρολόγος, Δήμητρα Σαλή, μάς εξηγεί περί τίνος πρόκειται.

Τι είναι ο ιδιοπαθής τρόμος;

Με τον όρο ιδιοπαθή τρόμο περιγράφουμε τον τρόμο (τρεμούλα) που εμφανίζεται σε κάποια σημεία του σώματος, συχνότερα σε χέρια και πόδια. Ιδιοπαθής σημαίνει ότι δεν έχει γνωστή αιτία. Δεν συνυπάρχουν άλλα συμπτώματα.  Εμφανίζεται πιο συχνά στη μέση ηλικία (άνω των 40 ετών) και στις μισές περιπτώσεις είναι κληρονομικός, δηλαδή εκδηλώνεται στα μέλη της ίδιας οικογένειας. Σε κάποιους ανθρώπους είναι ήπιος  ενώ σε άλλους πολύ έντονος, σε βαθμό που δυσκολεύει την καθημερινότητά τους. Υπάρχει όμως φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπισή του, καθώς και χειρουργική θεραπεία σε ακραίες περιπτώσεις.

Ποια είναι τα συμπτώματά του;

Ο τρόμος εμφανίζεται συνήθως στο ένα χέρι και σε 1-2 χρόνια είναι πιθανό να επεκταθεί και στο άλλο. Κάποιες φορές εμφανίζεται και στα πόδια, στο κεφάλι ή στη φωνή. Δεν εμφανίζεται όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας, ούτε κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα χέρια τρέμουν σε συγκεκριμένες θέσεις ή όταν πραγματοποιούν κάποιες κινήσεις. Αντίθετα, ο λεγόμενος παρκινσονικός τρόμος εμφανίζεται όταν τα χέρια είναι σε ουδέτερη θέση και δεν χρησιμοποιούνται. Στον ιδιοπαθή τρόμο υπάρχει επιδείνωση μετά από κόπωση, άγχος, συναισθηματική φόρτιση ή μεγάλες αλλαγές της θερμοκρασίας, ενώ συνήθως χειροτερεύει στην πορεία του χρόνου. Δεν επηρεάζει όμως το προσδόκιμο επιβίωσης ούτε προκαλεί εγκεφαλική βλάβη ή άλλες παθήσεις.

Υπάρχει θεραπεία;

Η θεραπεία  στοχεύει στην ύφεση των συμπτωμάτων. Αν το τρέμουλο είναι πολύ ήπιο, δεν είναι απαραίτητη η θεραπεία. Επίσης, ο ασθενής μπορεί να πάρει αγωγή περιστασιακά, για παράδειγμα αν θέλει να συμμετάσχει σε μια κοινωνική εκδήλωση ή σε μια επαγγελματική υποχρέωση διάρκειας κάποιων ωρών.

Τι εξετάσεις απαιτούνται;

Δεν υπάρχει ειδική εξέταση για τη διάγνωση του συνδρόμου. Αρκεί η λήψη του ιστορικού του ασθενούς και η νευρολογική εξέταση. Ίσως χρειαστούν επίσης και κάποιες αιματολογικές εξετάσεις για αποκλεισμό άλλων παθήσεων.

Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να βοηθήσουν;

Οι πιο αποτελεσματικές  φαρμακευτικές ουσίες είναι η προπρανολόλη και η πριμιδόνη. Χρησιμοποιούνται αρχικά χαμηλές δόσεις με σταδιακή αύξηση ανάλογα με την ανταπόκριση. Πολύ βοηθητική είναι η χρήση του αλκοόλ, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συστηματική θεραπεία για ευνόητους λόγους. Οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης ενδείκνυνται αν υπάρχει έντονος τρόμος στον λαιμό ή στο κεφάλι. Δεν έχουν ένδειξη στο τρέμουλο των χεριών, γιατί θα προκαλέσουν ανεπιθύμητη αδυναμία των άκρων. Σε πολύ ανθεκτικές περιπτώσεις τρόμου υπάρχει και η νευροχειρουργική αντιμετώπιση με την τοποθέτηση νευροδιεγέρτη. Η συσκευή αυτή (ονομάζεται διεγέρτης), με μέγεθος λίγων μόνο εκατοστών, τοποθετείται κάτω από το δέρμα στο στήθος και συνδέεται με ένα καλώδιο που καταλήγει στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Ο διεγέρτης στέλνει ηλεκτρικά σήματα που μπλοκάρουν την λειτουργία των περιοχών που ευθύνονται για τον τρόμο.