Grandmama

Η διάγνωση του Πάρκινσον

από τη Μυρτώ Αντωνοπούλου

grandmama team



Ένα απλό τρέμουλο δεν παραπέμπει οπωσδήποτε στη συγκεκριμένη νόσο. Η διαφοροδιάγνωση και τελική διάγνωση της νόσου απαιτεί προσεκτική συλλογή κλινικών και παρακλινικών στοιχείων από έμπειρο νευρολόγο. Απαραίτητο κλινικό στοιχείο είναι ο παρκινσονισμός.

Παρκινσονισμός είναι ο όρος που περιγράφει την ταυτόχρονη παρουσία σημείων και συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον, δηλαδή της βραδυκινησίας, της δυσκαμψίας, του τρόμου και της έλλειψης ισορροπίας. Ο παρκινσονισμός δεν παρατηρείται αποκλειστικά στη νόσο Parkinson, αλλά και σε άλλες νοσολογικές οντότητες (άτυπα παρκινσονικά σύνδρομα) που εκπροσωπούν περίπου το 15% των περιπτώσεων παρκινσονισμού (όπως: προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση, πολλαπλή συστηματική ατροφία, φλοιοβασικό σύνδρομο, άνοια με σωμάτια Lewy, φαρμακευτικός παρκινσονισμός, αγγειακός παρκινσονισμός). Τη διαγνωστική προσπέλαση έρχονται να ενισχύσουν ειδικές απεικονιστικές τεχνικές, όπως η μαγνητική τομογραφία και το DAT-SCAN. Δεδομένου ότι η κλινική έκφραση της νόσου εμφανίζεται αρκετά έτη μετά τη βιοπαθολογική της έναρξη οι έρευνες των επιστημόνων αυτή τη στιγμή στρέφονται στην αναζήτηση ειδικών, για τη νόσο αυτή, βιοδεικτών. Πρόκειται για ουσίες που μπορούν να πληροφορήσουν για την ύπαρξη της νόσου αρκετά έτη πριν την κλινική της εμφάνιση, με σκοπό την έγκαιρη παρέμβαση στη φυσική της εξέλιξη. Πιο σημαντικός υποψήφιος βιοδείκτης αυτή τη στιγμή είναι η άλφα-συνουκλεϊνη, παθολογική πρωτεΐνη που συσσωρεύεται στα κύτταρα της μέλανας ουσίας ασθενών με Πάρκινσον.

Επιστημονική επιμέλεια: Γιώργος Λιακάκης, MD, Dr.med, PhDc, Νευρολόγος, Ερευνητικός συνεργάτης της Α’ Πανεπιστημιακής Νευρολογικής Κλινικής, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Επιστημονικός συνεργάτης στο Nοσοκομείο Metropolitan