Grandmama

Βρείτε αξιόπιστο φροντιστή
με συστάσεις

πατήστε εδώ

Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους τοξικούς γονείς

από την Άννα Δάλλα

grandmama team



Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε οδηγίες που περιγράφουν πώς πρέπει οι γονείς να συμπεριφέρονται και να μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Μερικές φορές, ειδικά όταν οι γονείς είναι «δύσκολοι», τα παιδιά χρειάζονται κι αυτά οδηγίες για να τους αντιμετωπίσουν.

Όλοι ξέρουμε ότι όσο οι άνθρωποι μεγαλώνουν, παραξενεύουν. Οι διάφορες υποχρεώσεις της καθημερινότητας τους δημιουργούν περισσότερο άγχος, έχουν λιγότερο έλεγχο της κατάστασης, νοιώθουν πιο αδύναμοι, αισθάνονται ανασφάλεια, φόβους… Κάποιοι μάλιστα ταλαιπωρούν ιδιαίτερα τα παιδιά τους, ξεσπώντας όλα όσα φοβούνται και νοιώθουν, επάνω τους, απαιτώντας, γκρινιάζοντας, κρίνοντας, επικρίνοντας και δυσκολεύοντάς τους τη ζωή. Φτάνουν δηλαδή να γίνονται τοξικοί. Πολλοί από αυτούς βέβαια δεν είναι ότι αλλάζουν μεγαλώνοντας, αλλά ήταν έτσι από όταν ήταν νέοι. Είχαν δηλαδή πάντα μία τοξική σχέση με τα παιδιά τους. Βέβαια όσο μεγαλώνουν αυτό γίνεται χειρότερο και η τοξική τους επίδραση αυξάνεται και είναι πια επιτακτικό για τα παιδιά τους, αν δεν το έχουν καταφέρει μέχρι τότε, να μάθουν πώς να τους αντιμετωπίζουν. Ας δούμε τις οδηγίες των ειδικών.

Οδηγίες αντιμετώπισης των τοξικών γονιών

1. Αναγνωρίζουμε το πρόβλημα: π.χ. "Η μητέρα μου έχει την τάση να με επικρίνει".

2. Αποδεχόμαστε την κατάσταση: π.χ. "Η μητέρα μου έχει μάθει να επικρίνει πάντα τους άλλους, ανάμεσα σε αυτούς και εμένα. Δεν μου αρέσει αυτή η συμπεριφορά, αλλά αυτή είναι η συμπεριφορά της μητέρας μου. Αποδέχομαι ότι φέρεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν έχω την προσδοκία να εισπράξω μια μη επικριτική συμπεριφορά από τη μητέρα μου. Αλλάζω εγώ τον τρόπο που την αντιμετωπίζω, ώστε να μην με πληγώνει."

3. Αναγνωρίζουμε και εκφράζουμε τις δικές μας ανάγκες: π.χ. "Είμαι πολύ κουρασμένη, θα ξεκουραστώ πρώτα για λίγη ώρα και μετά θα έρθω να πάμε στο σούπερ μάρκετ."

4. Θέτουμε τα όριά μας: π.χ. "Δυστυχώς δεν μπορώ να..., αλλά μπορώ να..."

5. Ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας: π.χ. "Από πλευράς μου μπορώ να ..."

6. Λέμε την άποψή μας για ό,τι μας αφορά: π.χ. "Καταλαβαίνω την άποψή σου, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι..."

7. Δείχνουμε επιμονή, υπομονή και σταθερότητα στη στάση μας.

8. Δεν ενδίδουμε στην ενοχή μας, αλλά κατανοούμε από πού πηγάζει.

9. Σεβόμαστε τον εαυτό μας.

10. Συμπεριφερόμαστε όπως αρμόζει σε ένα ενήλικο παιδί προς τους ηλικιωμένους γονείς του.

Επιστημονική επιμέλεια: Δρ. Ναταλία Κουτρούλη, MSc, Ψυχολόγος υγείας, με εκπαίδευση στη γνωσιακή ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, Διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής